We zijn verbonden met Gods oogappel, Zijn volk Israël.
We vieren de Bijbelse feesten zoals genoemd in Leviticus 23. Ze zijn door God / YHWH zelf ingesteld en vormen een voorafschaduwing van wat komen gaat. De Heere Jezus vierde deze feesten en wij vieren deze om Jezus, de Messias hierin te ontmoeten en te groeien in ons geloof en ons leven met Hem. In het vieren van de feesten weten we ons verbonden met Gods oogappel, Zijn volk Israël. Als gelovigen uit de heidenvolken zijn we dankzij Jezus Christus en Zijn dood een geworden (Joden en niet-Joden tezamen) (Ef. 2:11-22) en zijn we geënt op de edele olijfboom (Romeinen 11:17-18) en we zijn als christenen geroepen om het Joodse volk tot jaloersheid te wekken (Romeinen 11:11)
Is het vieren van deze feesten niet oudtestamentisch?
Nee, zeker niet. Lees de bijbel maar. Ook in het Nieuwe Testament worden Gods feesten gevierd door Jezus en de discipelen. We noemen een paar voorbeelden. Denk aan de instelling van wat wij het Laatste Avondmaal noemen, de discipelen zijn met Jezus samen om Pascha te vieren. In Johannes 7 viert Jezus het Loofhuttenfeest in Jeruzalem. In Zacharia 14:16-19 lees je dat de heidenvolken zullen opgaan naar Jeruzalem om het Loofhuttenfeest (Soekot) te vieren en in het slot van Openbaring leest zie je dat God weer zal wonen in een tent (tabernakel) te midden van de mensen. In Handelingen 2 waren de leerlingen bijeen om het Wekenfeest te vieren, wat christenen het Pinksterfeest zijn gaan noemen. De kerk is feesten gaan vieren rond gebeurtenissen in het leven van Jezus wat natuurlijk goed is. Dat theologen de kerk als vervanging van het volk Israël en Gods beloften aan hen zijn gaan zien is echter niet juist en wordt “vervangingsleer” genoemd. De kerk heeft juist een bijzondere positie in deze wereld en ten aanzien van het Joodse volk.
