Wat zie jij?

Mijn mobiele telefoon heb ik een keer goed laten vallen. Ik dacht dat ik er niets meer aan zou hebben maar tot mijn verbazing werkte alles nog. Alleen het glas was helemaal gebarsten. Ondanks dat bleek hij het nog gewoon te doen. Ik ben niet zo snel met dat soort dingen dus loop ik inmiddels al een tijdje rond met een telefoon vol barsten. En dat valt op. Wanneer iemand dat voor het eerst ziet komt er standaard een opmerking over het kapotte glas. En dan geef ik een soort standaard antwoord over dat hij het ondanks die barsten nog goed doet.

Het zette me aan het denken over hoe we als mens met barsten, of zo je wilt gebrokenheid, in het leven omgaan. Ieder mens loopt in de loop der jaren in meer of mindere mate “barsten” op. Soms is het direct merkbaar maar soms blijft het goed verborgen en zit het diep van binnen. Maar hoe reageer ik op de ander als ik zie of weet dat de ander een “barst” heeft opgelopen? En welke invloed heeft het op mezelf als mij iets overkomt wat een “indruk” achterlaat. Wat doe ik ermee? We bekijken en beoordelen onszelf en elkaar vaak kritisch.

Hoe denk jij dat God naar je kijkt? God ziet je zoals je bent, Hij houdt van je zoals jij bent. Het gaat God echter niet om je buitenkant. Hij kijkt naar wat er binnen in je is, naar je hart. Als je ontdekt dat God je ziet en liefheeft en je van hieruit gaat leven ga je de vrede van God ervaren. Dat geeft rust en vrede in je denken, in je binnenste. Dat geeft blijdschap over wie jij bent. En dan maakt het niet uit dat er misschien “barsten” in je leven zijn. Want je kunt leven vanuit een geliefd zelfbeeld, je kunt van jezelf houden. En je mag zeggen: ik ben Gods geliefde kind, ik ben waardevol!

Denk eens na over de volgende vragen:
Hoe kijk jij, naar jezelf of naar een ander?
Wat zie jij (de buitenkant/de barsten of….)?
Waar begin jij over naar de ander?

Wil je reageren?